Het boek van de juf!
“Juf, heb je het boek al af?” vraagt hij terwijl hij tekent.
“Want dat nijlpaard is zo leuk
en de verhalen zijn zo grappig.
Ik lig steeds in een deuk.”
Weer kan ik hem laten weten dat het nog niet is gelukt.
Dan laat ik hem wat foto’s zien van een getekend stuk.
Het inspireert. We kletsen samen over tekenen en nog veel meer.
Maar ergens op de achtergrond doet mijn hart een beetje zeer.
Weer een boom omhakken om een verhaal te verspreiden
Duurzaamheid is toch van andere tijden
Materiaal genoeg om het boek te voltooien.
Maar het mag stromen, ik ga strooien.
Hierbij een heleboel verhaaltjes van mijn hand
Op de site van de grote roze olifant!
Muizen in een olifant!
Bij rekenlessen in de jungle
Komen gekke dingen voor
Het vereenvoudigen van breuken
Veroorzaakt vaak een "Waaat?" in koor
Dus juf wil het simpel maken
Zodat iedereen het snapt
Dat muizen wel in olifanten passen
En omgekeerd dat is een grap!
Eén olifant bestaat in zijn geheel
Daar passen drie baby nijlpaarden in
Dus één nijlpaardje is een derde
Eén van drie van dat gezin
Maar één baby nijlpaard is hetzelfde
Als de liefde van n zeeleeuw of twee
Samen noemen we hen twee zesde
Daar vullen we een derde mee
Maar een derde is ook hetzelfde
Als een wolf, twee katten en drie muis
Eěn negende en twee achtiende
En drie zevenentwintigsten in hun huis
Zo worden dieren elke keer wat kleiner
En gaat hun familiegetal omhoog
Daarom passen muizen altijd in een olifanten
Van hier tot aan de regenboog
Vereenvoudig je de dieren
Of geef je ze dezelfde naam
Dan kan je plussen, minnen, delen, keren
En geef je hen het recht om te bestaan!
Woordcriminelen en rijmtijgers
In mijn kleine draagcomputer
Ergens in de binnenkant
Zit een trotse rijmtijger
Stil te gluren over de rand
Soms laat ik hem even lopen
Door mijn zinnen hier
Het is grappig wat er gebeurt dan
Er ontstaat spontaan plezier!
Want als ik bol schrijf
kijkt mijn tijger stiekem in het rond
dan komen de woorden kol, rol, vol
zo te voorschijn uit mijn mond
Tijger en ik rijmen samen
We horen echt wel bij elkaar
Alleen draag ik hem vaak verborgen
Want rijmtijgers doen raar
Nu ben ik heel blij met tijger
Want in de andere hoek
Zit een woordcrimineel
Als die ontwaakt is t einde zoek
Hersenpijn en buikkriebels
krijg ik van de hartendief
maar gelukkig slapen ze even
en ben ik nu gewoon weer lief!
Misschien weet iemand nog een plekje
Voor mijn tijger en mijn crimineel
Ze willen graag eens uit logeren
(soms wordt het hartendief te veel..)
Dan stromen lieve woorden
Tot de stroom op is
Rijmtijger en de crimi zijn samen
Een absolute belevenis!
Talenwonder
Ik ken duizend talen
En lees ze allemaal
In bibliotheken en leeszalen
Alle talen, één verhaal
Ik ken duizend mensen
Die A zeggen en B doen
Maar in hun beleving
geven zij C juist van katoen
Ik ken talen, mensen, woorden,
Allemaal echt waar
Maar er is iets met de combi
Dat maakt het een beetje raar
Als ik mensen mag geloven
Die hun zinnen keurig zeggen
Die van A bedoelen
Om het door B te doen weerleggen
Luister ik geen woorden meer
Maar voeg de C eraan toe
En luister hoe de stroming is
Congruent of ratjetoe
Want hoe zeer de taal ontwikkeld is
Men weet vaak zelf niet wat men zegt
Daarom is ieder mensenkind
Met een sensor aangelegd
Je voelt de woorden en meet even
Of het allemaal wel klopt
Zuiverheid van geweten
Of is t iemand die graag fopt
Zo ontstaat de nieuwe wereld
Waarin wij allen met elkaar
Zuiver met de taal omgaan
Gewetensvol en waar!
Nu zijn er nog wel mensen
Die niet weten wat ze doen
Vergeef hen de contradictie
En gewoon een zoen!
Een zebra met obesitas
Een zebra met obesitas
Doet altijd aan de lijn
Zijn streepjes staan iets boller
Maar dat is wel zo fijn
Want lijntjes zijn net streepjes
Waarmee je tekenen kan
En zebra's zonder streepjes
Dat is iets wat niet kan
Een giraffe met vlekkennek
Was het op een dag zo zat
Hij pakte een kwast en een pot verf
En verfde zijn nek zwart
Want vlekken zijn ook vakjes
Waarmee je tekenen kan
En giraffen zonder vlekken
Dat is iets wat niet kan
Een olifant met watervrees
Stond plotsklaps in de regen
Zijn huid was grijs, dacht hij
Maar dat viel een beetje tegen
Want grijs blijft grijs als je niet kijkt
Welke kleuren in je wonen
Dan kan je na een regenbui
Je heel wat anders tonen!
Ontleden met roddeltantes
In het land van Taal en Teken
Heeft ieder woord een eigen naam
Zo schijnen er roddeltantes te wonen
Die voor een zelfstandig naamwoord gaan staan
Het ‘rode’ van een rode auto
Vertelt iets over het bestaan
Het voegt iets toe bij die ene auto
Zo is het bijvoeglijk naamwoord als roddeltante ontstaan
Auto is een zelfstandig naamwoord
Want er kan een lidwoord voor
De, het of een dat is de keuze
Daar rijdt een rode auto voor
Rode auto’s kunnen rijden
Rode auto’s mogen heel erg veel
Rode auto’s kunnen werken
Maar zonder werkwoord staan ze stil
Het is zo leuk om ze te herkennen
Die woorden met een eigen naam
Ze hebben allemaal hun eigen talenten
En ook recht om te bestaan!
De mopperkist
In het land van Angst en Beven
Woont ergens aan de rand
Een oude vrouw vol wijsheid
Met haar roze olifant
Elke keer wanneer er iemand
In het land zich te buiten gaat
Komt de vrouw in volle actie
En sleurt diegene van de straat
Die neemt ze mee naar haar huisje
Vertelt van de hoed en van de rand
dan blaast ze een eind aan t verhaaltje
samen met de grote olifant
Nu zijn er toch heel veel verhalen
Waarin men moppert, zeikt en zeurt
Hoewel ze er een eind aan zou maken
Heeft de vrouw ze opgefleurd
In de hoek van de grote kamer
Staat een hele grote kist
Daarin verzamelt ze de beste
Voor de grote mopperquiz
Eens per jaar gaat de kist open
Het liefst op zaterdag bij de volle maan
Dan laat zij hier op aarde
Al het gemopper weer eens gaan
De verhalen, spreuken en de onzin
De spiegels waar men niet in kijkt
De illusies van de waarheid
Alles is niets wat het lijkt
Het zijn de spiegels van reflectie
Het zijn de verhalen die het doen
Het is de afronding van een tijdperk
Die in liefde mee mocht doen
Morgen als de kist weer leeg is
De verhalen naar de aarde zijn
Begint het zeuren en het gemopper
Vast weer ergens in het klein.
Cactus
In de woeste woesternijen
van het land “Het is nu éénmaal Zo”
omschrijft een oude ridder
de natuur als een cadeau …
De cactus straalt rondborstig
Laat af en toe haar bloemen zien
Spaart haar sappen op voor later
mocht het droger worden misschien
De doornstruik weert af met zijn prikkels
Heeft niet veel nodig voor hij groeit
Laat zich rollen over de vlakte
Als hij met de wind mee stoeit
De palmboom met haar ranke taille
Laat zich wiegen door zee en wind
Schenkt een enkeling het paradijs
De vrucht die men op aarde vindt
Mensen zijn niks meer of minder
Dan spiegels van de natuur
Daarom is zorgen voor jezelf én voor die ander
Ons behoud op den duur.
Ode aan de meester
Vanmorgen vroeg een kind aan mij,
Denk je echt dat alles leeft?
Dat mijn vulpen met wat liefde
een heel stuk mooier schreef
Ik glimlachte en vertelde hem
dat alles om je heen
een weerkaatsing is van energie
aantrekkingskracht voor iedereen
Het kind keek mij verwonderd aan
een twinkel in zijn ogen
daarna zat hij met tong uit zijn mond
over zijn schrift gebogen...
Stipje en streepje
Als ik een stipje ben en jij een streepje
Wat zegt dat over jou of mij?
Als jij groen bent en ik roze
Welke kleur zijn wij dan allebei?
Als jij kan springen en ik de koekjes
Op de hoogste plank zie staan
Wat zou er dan kunnen gebeuren
Wanneer wij koekjes eten gaan
Als ik bang ben en jij moedig
Zou ik omhelzen wat jij ziet?
Of zou angst dan overheersen
Want anders ken ik toch nog niet
Zwevend tussen werelden
Waarin alles waarheid is
Zijn ogen van een andere kant
Vaak het meest gezocht gemis
Ik leer kijken in jouw denken
Ik leer voelen wat jij voelt
Ik leer dat wij samen
De wereld zijn zoals die wordt bedoeld
Ik teken uit de patronen
Ik spiegel en vertel verhaal
Gedrag en sociale reacties
Ik vertel het allemaal
Dat kwetsbaarheid een kracht is
Dat iedereen mag zien
Dat je in een stip en streepje
Ook 'n uitroepteken kunt zien!